BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//jEvents 2.0 for Joomla//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
BEGIN:VEVENT
UID:c781e12ac62968d5255c7a0aa4f2fe1a
CATEGORIES:{lang en}Anniversary{/lang}{lang pl}Rocznice{/lang}
SUMMARY:Powstanie Wielkopolskie 1848 roku
DESCRIPTION;ENCODING=QUOTED-PRINTABLE:Powstanie Wielkopolskie zwane także powstaniem poznańskim – powstanie, któr
 e wybuchło w Wielkopolsce 20 marca 1848 roku, będące częścią ogólnopolskieg
 o planu powstania narodowego w czasie europejskiej Wiosny Ludów. Na wieść o
  berlińskiej rewolucji marcowej utworzono w Poznaniu 20 marca Komitet Narod
 owy, do którego przyłączyli wypuszczeni z pruskiego więzienia działacze zwi
 ązani z przygotowaniami powstania w 1846 roku (Ludwik Mierosławski i Karol 
 Libelt). Komitet proklamował niepodległość, odmawiając bezpośredniego wciel
 enia części Poznańskiego do Królestwa Prus i przystąpił do organizacji sił 
 zbrojnych. Naczelnym wodzem powstania został Ludwik Mierosławski. W Komitec
 ie istniały dwa skrzydła: lewe, którego celem było powstanie ludowe i walka
  przeciw monarchii, oraz prawe, dążące do porozumienia z królem pruskim w z
 amian za uzyskanie autonomii dla Poznańskiego. Chłopom za udział w powstani
 u obiecano na własność grunty dotąd użytkowane, bezrolni mieli otrzymać prz
 ydziały ziemi a "wszyscy w ogóle, którzy staną pod bronią i bić się będą za
  niepodległość Polski, będą mieli pierwsze prawo do urzędów podług zdolnośc
 i". Powstanie wsparł pułk piechoty liniowej z Poznania, którym dowodził płk
  Jabłkowski. W kwietniu niemal w całym Wielkim Księstwie Poznańskim dochodz
 iło do starć lokalnych formacji powstańczych z oddziałami pruskimi. Jednak 
 11 kwietnia 1848 Komitet podpisał z przedstawicielem władz pruskich ugodę w
  Jarosławcu. W zamian za obietnicę autonomii części Poznańskiego zgodzono s
 ię na rozwiązanie większości oddziałów powstańczych (kosynierów). Ci ostatn
 i ugodę tę przyjęli jako zdradę, ale większość sił rozwiązano. Prusacy mimo
  to nie dotrzymali obietnicy i przystąpili do likwidacji sił powstańczych (
 bitwa pod Książem). W odpowiedzi na to, istniejące jeszcze oddziały polskie
  stawiły czynny opór i odniosły kilka zwycięstw (pod Miłosławiem, Wrześnią 
 i Sokołowem). Mimo to wojska powstańcze uległy rozprzężeniu. 8 maja doszło 
 do podpisania umowy kapitulacyjnej. Wciąż jednak dochodziło do walk na inny
 ch obszarach centralnej i zachodniej Wielkopolski: pod Bukiem, Rogalinem i 
 Rogalinkiem oraz pod Doktorowem, zwycięskich jednak dla Prusaków. Ostateczn
 ie główne siły Mierosławskiego złożyły broń 9 maja w Bardzie. Doniesienia o
  kapitulacji głównych sił powstańczych nie dotarły początkowo na północ Wie
 lkiego Księstwa – na Pałuki. Tam starcia także trwały już od miesiąca (m.in
 . 5 kwietnia Prusacy wymordowali polskich kawalerzystów pod Łabiszynem). W 
 nocy z 7 na 8 maja, gdy w Wielkopolsce decydowano o poddaniu się, kosynierz
 y z okolic Wągrowca, Gołańczy i Szubina, wsparci przez lokalnych powstańców
 , w krótkiej bitwie zajęli Kcynię. Był to największy sukces powstańczy w ty
 m rejonie. Jednak osamotnione i izolowane od reszty Wielkopolski oddziały n
 ie miały żadnych szans z regularną armią. 17 maja skapitulował pod Żninem o
 statni duży oddział powstańczy.
DTSTAMP:20260519T050458Z
DTSTART;VALUE=DATE:20130320
DTEND;VALUE=DATE:20130321
SEQUENCE:0
RRULE:FREQ=MONTHLY;COUNT=100;INTERVAL=12;BYMONTHDAY=+20
TRANSP:OPAQUE
END:VEVENT
END:VCALENDAR