BEGIN:VCALENDAR VERSION:2.0 PRODID:-//jEvents 2.0 for Joomla//EN CALSCALE:GREGORIAN METHOD:PUBLISH BEGIN:VEVENT UID:c781e12ac62968d5255c7a0aa4f2fe1a CATEGORIES:{lang en}Anniversary{/lang}{lang pl}Rocznice{/lang} SUMMARY:Powstanie Wielkopolskie 1848 roku DESCRIPTION;ENCODING=QUOTED-PRINTABLE:

Powstanie Wielkopolskie zwane także powstaniem poznańskim – powstanie, któ re wybuchło w Wielkopolsce 20 marca 1848 roku, będące częścią ogólnopolskie go planu powstania narodowego w czasie europejskiej Wiosny Ludów. Na wieść o berlińskiej rewolucji marcowej utworzono w Poznaniu 20 marca Komitet Naro dowy, do którego przyłączyli wypuszczeni z pruskiego więzienia działacze zw iązani z przygotowaniami powstania w 1846 roku (Ludwik Mierosławski i Karol Libelt). Komitet proklamował niepodległość, odmawiając bezpośredniego wcie lenia części Poznańskiego do Królestwa Prus i przystąpił do organizacji sił zbrojnych. Naczelnym wodzem powstania został Ludwik Mierosławski. W Komite cie istniały dwa skrzydła: lewe, którego celem było powstanie ludowe i walk a przeciw monarchii, oraz prawe, dążące do porozumienia z królem pruskim w zamian za uzyskanie autonomii dla Poznańskiego. Chłopom za udział w powstan iu obiecano na własność grunty dotąd użytkowane, bezrolni mieli otrzymać pr zydziały ziemi a "wszyscy w ogóle, którzy staną pod bronią i bić się będą z a niepodległość Polski, będą mieli pierwsze prawo do urzędów podług zdolnoś ci". Powstanie wsparł pułk piechoty liniowej z Poznania, którym dowodził pł k Jabłkowski. W kwietniu niemal w całym Wielkim Księstwie Poznańskim dochod ziło do starć lokalnych formacji powstańczych z oddziałami pruskimi. Jednak 11 kwietnia 1848 Komitet podpisał z przedstawicielem władz pruskich ugodę w Jarosławcu. W zamian za obietnicę autonomii części Poznańskiego zgodzono się na rozwiązanie większości oddziałów powstańczych (kosynierów). Ci ostat ni ugodę tę przyjęli jako zdradę, ale większość sił rozwiązano. Prusacy mim o to nie dotrzymali obietnicy i przystąpili do likwidacji sił powstańczych (bitwa pod Książem). W odpowiedzi na to, istniejące jeszcze oddziały polski e stawiły czynny opór i odniosły kilka zwycięstw (pod Miłosławiem, Wrześnią i Sokołowem). Mimo to wojska powstańcze uległy rozprzężeniu. 8 maja doszło do podpisania umowy kapitulacyjnej. Wciąż jednak dochodziło do walk na inn ych obszarach centralnej i zachodniej Wielkopolski: pod Bukiem, Rogalinem i Rogalinkiem oraz pod Doktorowem, zwycięskich jednak dla Prusaków. Ostatecz nie główne siły Mierosławskiego złożyły broń 9 maja w Bardzie. Doniesienia o kapitulacji głównych sił powstańczych nie dotarły początkowo na północ Wi elkiego Księstwa – na Pałuki. Tam starcia także trwały już od miesiąca (m.i n. 5 kwietnia Prusacy wymordowali polskich kawalerzystów pod Łabiszynem). W nocy z 7 na 8 maja, gdy w Wielkopolsce decydowano o poddaniu się, kosynier zy z okolic Wągrowca, Gołańczy i Szubina, wsparci przez lokalnych powstańcó w, w krótkiej bitwie zajęli Kcynię. Był to największy sukces powstańczy w t ym rejonie. Jednak osamotnione i izolowane od reszty Wielkopolski oddziały nie miały żadnych szans z regularną armią. 17 maja skapitulował pod Żninem ostatni duży oddział powstańczy.

DTSTAMP:20260519T050503Z DTSTART;VALUE=DATE:20130320 DTEND;VALUE=DATE:20130321 SEQUENCE:0 RRULE:FREQ=MONTHLY;COUNT=100;INTERVAL=12;BYMONTHDAY=+20 TRANSP:OPAQUE END:VEVENT END:VCALENDAR